شرح حال دقیق و معاینه لگنی
تشخیص خونریزیهای نامنظم با شرح حال دقیق آغاز میشود. پزشک درباره زمان، شدت، طول خونریزی، سن بیمار، سابقه بارداری و مصرف دارو سؤال میکند. سپس با معاینه لگنی اندازه رحم وجود توده حساسیت یا تغییرات غیرطبیعی بررسی میشود. این مرحله کمک میکند علتهای شایع مانند میوم پولیپ یا اختلالات ساختاری زودتر شناسایی شوند.
سونوگرافی رحم و تخمدانها (ترانسواژینال)
سونوگرافی ترانسواژینال یکی از دقیقترین روشهای تصویربرداری اولیه است. این روش امکان بررسی اندازه رحم ضخامت آندومتر و وجود تودههایی مانند میوم یا پولیپ را فراهم میکند. همچنین وضعیت تخمدانها و نشانههای اختلالات هورمونی یا کیستها قابل ارزیابی است. به دلیل دقت بالا اغلب اولین انتخاب پزشکان است.
امآرآی رحم
امآرآی رحم تصاویر بسیار دقیقتری نسبت به سونوگرافی ارائه میدهد. این روش برای تعیین محل دقیق میوم تعداد آنها و تأثیرشان بر دیواره رحم استفاده میشود. در موارد مشکوک MRI به افتراق ضایعات خوشخیم از بدخیم کمک میکند. معمولاً زمانی استفاده میشود که تصمیمگیری درمانی نیاز به اطلاعات دقیقتری دارد.
آزمایشهای هورمونی
آزمایشهای هورمونی زمانی انجام میشوند که احتمال اختلالات هورمونی مطرح باشد. این آزمایشها سطح هورمونهایی مانند استروژن پروژسترون و هورمونهای تیروئیدی را بررسی میکنند. اختلال در تعادل هورمونی میتواند باعث خونریزیهای نامنظم شود. نتایج این آزمایشها نقش مهمی در انتخاب درمان مناسب دارند.
هیستروسکوپی تشخیصی
هیستروسکوپی تشخیصی روشی است که در آن یک دوربین باریک وارد رحم میشود. این روش امکان مشاهده مستقیم داخل حفره رحم را فراهم میکند. ضایعاتی مانند پولیپ چسبندگی یا ناهنجاریهای آندومتر بهوضوح دیده میشوند. در صورت لزوم پزشک میتواند همزمان نمونهبرداری انجام دهد که دقت تشخیص را افزایش میدهد.
بیوپسی آندومتریال
در بیوپسی آندومتر نمونه کوچکی از پوشش داخلی رحم برداشته میشود. این نمونه برای بررسی سلولی و تشخیص تغییرات غیرطبیعی بررسی میگردد. این روش بهویژه در زنان با خونریزی غیرطبیعی یا در سنین بالاتر اهمیت دارد. هدف اصلی آن رد بدخیمی یا تغییرات پیشسرطانی است.
هیستروسکوپی درمانی
هیستروسکوپی درمانی برای درمان ضایعات داخل رحم استفاده میشود. در این روش پولیپها یا میومهای رحمی کوچک بدون جراحی باز برداشته میشوند. این تکنیک کمتهاجمی است و آسیب کمی به بافت سالم وارد میکند. به دلیل دوره نقاهت کوتاه بیمار سریعتر به فعالیتهای روزمره بازمیگردد.
مایکروویو ابلیشن (MWA)
در مایکروویو ابلیشن از انرژی گرمایی برای تخریب میوم استفاده میشود. این گرما باعث کوچکشدن یا از بین رفتن توده میگردد. روش MWA کمتهاجمی است و نیازی به جراحی باز ندارد. این درمان برای بیمارانی مناسب است که تمایل به حفظ رحم و کاهش علائم بدون جراحی دارند.
رادیوفرکوئنسی ابلیشن (RFA)
رادیوفرکوئنسی ابلیشن با استفاده از امواج رادیویی میوم را بهصورت هدفمند تخریب میکند. این روش بدون برش جراحی انجام میشود و درد و عوارض کمتری دارد. RFA به کاهش خونریزی و علائم فشاری کمک میکند. اغلب برای بیمارانی توصیه میشود که گزینههای غیرجراحی را ترجیح میدهند.
کرایوابلیشن
در کرایوابلیشن از سرمای شدید برای فریز کردن تودههای رحمی استفاده میشود. سرمای ایجادشده باعث تخریب سلولهای میوم یا ضایعات خوشخیم میشود. این روش کمتهاجمی است و با حداقل آسیب به بافت اطراف انجام میگیرد. معمولاً برای تودههای کوچک و بیماران منتخب کاربرد دارد.
آمبولیزاسیون فیبروم رحمی
در
آمبولیزاسیون فیبروم رحمی رگهای تغذیهکننده فیبروم بهصورت هدفمند مسدود میشوند. با کاهش خونرسانی میوم بهتدریج کوچک میشود و علائم کاهش مییابد. این روش بدون جراحی باز انجام میشود و رحم حفظ میگردد. گزینهای مناسب برای بیمارانی است که نمیخواهند تحت عمل جراحی قرار گیرند.