آزمایشهای خون تکمیلی
پس از مشاهده افزایش آنزیمهایی مانند ALT، AST، ALP یا GGT پزشک معمولاً آزمایشهای خون تکمیلی درخواست میکند. این آزمایشها برای بررسی التهاب عفونتهای ویروسی کبد اختلالات خودایمنی و مشکلات متابولیک انجام میشوند و کمک میکنند علتهای شایع و کمخطر از موارد جدیتر تفکیک شوند. نتایج این مرحله مسیر بررسیهای بعدی را مشخص میکند.
سونوگرافی کبد
سونوگرافی معمولاً اولین اقدام تصویربرداری برای بررسی علت این افزایش محسوب میشود.این روش میتواند تغییراتی مانند کبد چرب بزرگی کبد کیستها و تودههای کبدی را شناسایی کند و به پزشک کمک کند تا مشخص شود آیا بالا بودن فاکتورهای کبدی ناشی از تجمع چربی التهاب اختلال ساختاری یا وجود ضایعه در کبد است یا خیر. سونوگرافی همچنین اطلاعات اولیهای درباره وضعیت بافت کبد و میزان درگیری آن ارائه میدهد.علاوه بر این سونوگرافی نقش مهمی در هدایت اقدامات تشخیصی بعدی دارد.
تصویربرداریهای تکمیلی
تصویربرداریهای تکمیلی امکان ارزیابی دقیق اندازه محل تعداد و ویژگیهای تودههای کبدی را فراهم میکنند و مشخص میسازند که آیا بالا بودن فاکتورهای کبدی ناشی از فشار توده بر بافت سالم اختلال در جریان خون کبد یا آسیب مستقیم به سلولهای کبدی است یا خیر. همچنین میزان درگیری بافت کبد و وسعت آسیب قابلبررسی خواهد بود.نتایج این بررسیها به پزشک کمک میکند تا ارتباط بین تودههای کبدی و تغییرات آنزیمهای کبدی را بهتر درک کرده و بر اساس آن درباره ادامه روند تشخیصی یا انتخاب روش درمان مناسب تصمیمگیری کند. به همین دلیل تصویربرداریهای تکمیلی یکی از مراحل کلیدی در بررسی علت بالا بودن فاکتورهای کبدی محسوب میشود.
نمونهبرداری کبد
در شرایطی که بالا بودن فاکتورهای کبدی مانند ALT، AST، ALP یا GGT با آزمایشهای خون و روشهای تصویربرداری بهطور دقیق قابلتوضیح نباشد
نمونه برداری کبد بهعنوان یک روش تشخیصی تکمیلی انجام میشود. این روش امکان بررسی مستقیم بافت کبد و در صورت وجود توده کبدی را فراهم میکند.بیوپسی کبد مشخص میکند که بالا بودن فاکتورهای کبدی ناشی از التهاب فیبروز کبد چرب عفونت آسیب دارویی یا وجود تودههای خوشخیم و بدخیم است. بررسی میکروسکوپی بافت کبد به پزشک کمک میکند شدت آسیب سلولهای کبدی و میزان اختلال عملکرد کبد را ارزیابی کند.
اصلاح سبک زندگی
کاهش وزن تغذیه سالم افزایش فعالیت بدنی و پرهیز از مصرف الکل از مهمترین اقدامات اولیه هستند. همچنین در صورت مصرف داروهایی که میتوانند به کبد آسیب بزنند پزشک با تنظیم یا جایگزینی آنها به بهبود آنزیمهای کبدی کمک میکند.
درمان دارویی
درمان دارویی مناسب با کاهش التهاب و کنترل عامل آسیبرسان به ترمیم سلولهای کبدی کمک میکند. در نتیجه عملکرد طبیعی کبد بهتدریج بهبود یافته و سطح آنزیمهای کبدی که در اثر آسیب یا اختلال عملکرد افزایش یافته بودند معمولاً روند کاهشی پیدا میکنند.پیگیری منظم سطح آنزیمهای کبدی در طول درمان دارویی اهمیت زیادی دارد زیرا تغییرات این آنزیمها نشاندهنده میزان پاسخ کبد به درمان و اثربخشی داروهای تجویزشده است. به همین دلیل درمان دارویی نقش مهمی در کنترل بالا بودن فاکتورهای کبدی و پیشگیری از پیشرفت بیماریهای کبدی دارد.
ماکروویو تودههای کبدی
در بیمارانی که بالا بودن فاکتورهای کبدی به دلیل وجود تودههای کوچک و محدود کبدی رخ داده است درمان با
ماکروویو توده های کبدی میتواند نقش مؤثری در بهبود عملکرد کبد داشته باشد. این روش درمانی کمتهاجمی با استفاده از امواج حرارتی کنترلشده سلولهای غیرطبیعی توده را از بین میبرد و باعث کاهش فشار التهاب و آسیب واردشده به بافت سالم اطراف میشود.
آنژیوآمبولیزاسیون تودههای کبدی
در برخی بیماران بالا بودن فاکتورهای کبدی به دلیل وجود تودههایی است که از طریق عروق خونی تغذیه میشوند و با ایجاد فشار و اختلال در خونرسانی طبیعی کبد به سلولهای سالم آسیب میزنند. در این شرایط آنژیوآمبولیزاسیون بهعنوان یکی از روشهای درمانی مؤثر مورد استفاده قرار میگیرد.در این روش با مسدود کردن انتخابی عروق تغذیهکننده توده جریان خون به سلولهای غیرطبیعی کاهش یا قطع میشود. این اقدام باعث کوچک شدن یا کنترل رشد توده شده و از گسترش آسیب به بافت سالم کبد جلوگیری میکند. با کاهش فشار و التهاب در کبد عملکرد سلولهای کبدی بهتدریج بهبود پیدا میکند.