چه علائمی نشان می‌دهد فیبروم در حال بزرگ شدن است؟

چه تغییراتی در بدن می‌تواند نشانه رشد فیبروم باشد؟

تیم تولید محتوایی ایران نوبت 1405/03/17

نشانه‌های بزرگ شدن فیبروم رحم

فیبروم رحم یکی از شایع‌ترین توده‌های غیرسرطانی در دستگاه تناسلی زنان است که بسیاری از خانم‌ها در طول زندگی خود با آن مواجه می‌شوند. این توده‌ها از بافت عضلانی رحم تشکیل شده‌اند و ممکن است در اندازه‌های مختلف در بخش‌های گوناگون رحم ایجاد شوند. در بسیاری از موارد میوم رحم کوچک هستند و هیچ علامت مشخصی ایجاد نمی‌کنند به همین دلیل برخی زنان ممکن است مدت‌ها از وجود آن‌ها در بدن خود آگاه نباشند. با این حال زمانی که اندازه میوم رحم افزایش پیدا می‌کند یا تعداد آن‌ها بیشتر می‌شود احتمال بروز برخی علائم در بدن بیشتر خواهد شد.
شناخت علائم بزرگ شدن میوم رحم اهمیت زیادی دارد زیرا تشخیص به‌موقع می‌تواند از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری کند و به انتخاب روش درمان مناسب کمک کند برخی زنان ممکن است با تغییراتی در قاعدگی، خونریزی شدیدتر، درد در ناحیه لگن یا احساس فشار در شکم مواجه شوند. در مقابل در بعضی افراد علائم به شکل تکرر ادرار نفخ شکم یا احساس سنگینی در پایین شکم ظاهر می‌شود.آگاهی از این نشانه‌ها کمک می‌کند تا فرد در صورت مشاهده تغییرات غیرعادی در بدن زودتر برای بررسی‌های پزشکی اقدام کند.

افزایش خونریزی قاعدگی

یکی از شایع‌ترین نشانه‌های بزرگ شدن میوم رحم تغییر در الگوی طبیعی قاعدگی است. بسیاری از زنان متوجه می‌شوند که خونریزی ماهانه آن‌ها نسبت به گذشته شدیدتر یا طولانی‌تر شده است. این اتفاق معمولاً به این دلیل رخ می‌دهد که میوم رحم می‌توانند سطح داخلی رحم را تحت تأثیر قرار دهند و باعث افزایش خونریزی شوند.
در این شرایط ممکن است فرد با علائم زیر مواجه شود:
خونریزی شدیدتر از حالت معمول در دوران قاعدگی
طولانی شدن مدت پریود نسبت به قبل
دفع لخته‌های خونی در زمان قاعدگی
نیاز به تعویض مکرر نوار بهداشتی یا تامپون در مدت کوتاه
ادامه‌دار بودن این وضعیت می‌تواند در برخی موارد باعث کاهش سطح آهن در بدن و در نتیجه کم‌خونی شود. کم‌خونی ناشی از خونریزی شدید معمولاً با علائمی مانند خستگی مداوم، ضعف، سرگیجه یا رنگ‌پریدگی پوست همراه است. به همین دلیل اگر فرد متوجه تغییرات قابل توجه در میزان خونریزی قاعدگی شود بهتر است برای بررسی بیشتر با پزشک مشورت کند.

درد یا فشار در ناحیه لگن

یکی دیگر از علائمی که ممکن است با بزرگ شدن میوم رحم ایجاد شود احساس درد یا فشار در ناحیه لگن است. زمانی که میوم رحم رشد می‌کند فضای بیشتری در رحم اشغال می‌کند و می‌تواند به بافت‌ها و اندام‌های اطراف فشار وارد کند. این فشار گاهی باعث ایجاد دردهای مبهم یا احساس سنگینی در پایین شکم می‌شود.
علائم مرتبط با این وضعیت ممکن است شامل موارد زیر باشد:
درد مبهم یا مداوم در پایین شکم
احساس سنگینی یا فشار در ناحیه لگن
درد بیشتر در دوران قاعدگی
درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی
شدت این درد در افراد مختلف متفاوت است. در برخی زنان این درد خفیف و قابل تحمل است اما در بعضی موارد ممکن است به حدی برسد که انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار کند. اگر درد لگن به صورت مداوم ادامه داشته باشد یا به مرور زمان شدیدتر شود بهتر است برای بررسی دقیق‌تر به پزشک مراجعه شود.

بزرگ شدن شکم

در برخی موارد افزایش اندازه میوم رحم می‌تواند باعث بزرگ‌تر شدن شکم شود. وقتی میوم رحم به اندازه قابل توجهی رشد می‌کنند ممکن است باعث برجسته شدن ناحیه شکم شوند و حتی ظاهر شکم را تغییر دهند. این وضعیت به‌ویژه در میوم رحم بزرگ یا متعدد بیشتر دیده می‌شود.
برخی زنان ممکن است این تغییر را با موارد دیگری اشتباه بگیرند مانند:
افزایش وزن
نفخ شدید شکم
بارداری
به همین دلیل گاهی فرد متوجه نمی‌شود که علت این تغییر می‌تواند میوم رحم باشد. اگر بزرگ شدن شکم به‌تدریج اتفاق بیفتد و با علائمی مانند درد لگن فشار در شکم یا تغییرات قاعدگی همراه باشد بهتر است توسط پزشک بررسی شود. انجام سونوگرافی می‌تواند به تشخیص دقیق علت این تغییر کمک کند و مشخص کند آیا میوم رحم در حال رشد است یا خیر.

انواع میوم رحمی

میوم داخل دیواره رحم (اینترامورال)

میوم اینترامورال شایع‌ترین نوع میوم رحم است که در داخل دیواره عضلانی رحم رشد می‌کند. این نوع میوم ممکن است به‌تدریج باعث ضخیم شدن دیواره رحم شود و در صورت بزرگ شدن اندازه کلی رحم را افزایش دهد. از آنجا که این میوم در بافت اصلی رحم قرار دارد می‌تواند باعث خونریزی شدید قاعدگی طولانی شدن پریود و درد یا فشار در ناحیه لگن شود. در برخی موارد نیز بزرگ شدن این میوم باعث احساس سنگینی در پایین شکم یا بزرگ شدن شکم می‌شود.

میوم زیرمخاطی

میوم زیرمخاطی در لایه داخلی رحم و درست زیر پوشش داخلی آن (اندومتر) ایجاد می‌شود. این نوع میوم نسبت به سایر انواع کمتر شایع است اما معمولاً علائم واضح‌تری ایجاد می‌کند. مهم‌ترین علامت آن خونریزی شدید و غیرطبیعی در دوران قاعدگی است. در برخی زنان ممکن است این نوع میوم باعث خونریزی بین دوره‌های قاعدگی یا مشکلاتی در باروری شود زیرا فضای داخلی رحم را تغییر می‌دهد و ممکن است بر لانه‌گزینی جنین تأثیر بگذارد.

میوم زیرسروزی

میوم زیرسروزی در سطح خارجی رحم و در زیر لایه بیرونی آن رشد می‌کند. این نوع میوم معمولاً کمتر باعث تغییر در خونریزی قاعدگی می‌شود اما در صورت بزرگ شدن می‌تواند به اندام‌های اطراف رحم فشار وارد کند. به همین دلیل ممکن است علائمی مانند تکرر ادرار، یبوست، احساس فشار در شکم یا درد در ناحیه لگن ایجاد شود. در برخی موارد نیز اگر اندازه میوم زیاد باشد باعث برجسته شدن شکم می‌شود.

میوم پایه‌دار

میوم پایه‌دار از طریق یک ساقه یا پایه باریک به رحم متصل می‌شود. این میوم ممکن است در داخل رحم یا در سطح خارجی آن تشکیل شود. به دلیل وجود این پایه گاهی میوم می‌تواند حرکت کند یا دچار پیچ‌خوردگی شود که در این صورت ممکن است درد ناگهانی و شدیدی در ناحیه شکم یا لگن ایجاد شود. علائم این نوع میوم بسته به محل قرارگیری آن متفاوت است و ممکن است شامل درد لگن احساس فشار در شکم یا تغییر در خونریزی قاعدگی باشد.

عوامل مؤثر در رشد فیبروم رحم

وجود این عوامل لزوماً به معنای ابتلا نیست اما می‌توانند احتمال رشد یا بزرگ شدن میوم را افزایش دهند
تغییرات هورمونی به‌ویژه استروژن: هورمون استروژن می‌تواند رشد سلول‌های عضلانی رحم را تحریک کند و به همین دلیل افزایش آن ممکن است باعث بزرگ‌تر شدن میوم شود.
سابقه خانوادگی: اگر مادر یا خواهر فرد سابقه میوم رحم داشته باشند احتمال ابتلا در سایر اعضای خانواده نیز بیشتر می‌شود.
چاقی و اضافه وزن: افزایش چربی بدن می‌تواند سطح برخی هورمون‌ها از جمله استروژن را بالا ببرد و زمینه رشد میوم را فراهم کند.
شروع قاعدگی در سن پایین: شروع زودهنگام قاعدگی باعث می‌شود بدن برای مدت طولانی‌تری در معرض هورمون‌های زنانه قرار بگیرد که ممکن است در رشد میوم رحم نقش داشته باشد.
سبک زندگی و تغذیه: رژیم غذایی نامناسب مصرف زیاد غذاهای فرآوری‌شده و کمبود فعالیت بدنی ممکن است در افزایش احتمال ایجاد یا رشد میوم رحم تأثیر داشته باشند.

روش‌های تشخیص فیبروم در حال رشد

برای بررسی دقیق رشد میوم رحم از روش‌های زیر استفاده می‌شود:
سونوگرافی رحم: با استفاده از امواج صوتی تصویری از رحم ایجاد می‌شود که به پزشک کمک می‌کند اندازه تعداد و محل دقیق میوم رحم را مشاهده کند.
ام آر آی لگن: این روش تصویربرداری جزئیات بسیار دقیقی از بافت رحم و میوم رحم ارائه می‌دهد و برای بررسی اندازه و نوع میوم رحم در موارد پیچیده‌تر استفاده می‌شود.
معاینه لگنی: پزشک در معاینه فیزیکی با لمس ناحیه لگن می‌تواند بزرگ شدن غیرطبیعی رحم یا وجود توده را تشخیص دهد.

بهترین روش‌های درمان فیبروم رحم

نوع درمان میوم رحم به اندازه، محل قرارگیری، شدت علائم و شرایط فرد بستگی دارد. پزشک ممکن است یکی از روش‌های زیر را پیشنهاد دهد:

درمان دارویی

درمان دارویی معمولاً اولین گزینه برای کنترل علائم میوم رحم به‌ویژه در مواردی است که اندازه میوم رحم کوچک است یا علائم شدید نیستند. پزشکان ممکن است داروهای هورمونی مانند آگونیست‌های GnRH قرص‌های جلوگیری از بارداری یا داروهای کاهش‌دهنده خونریزی قاعدگی تجویز کنند. این داروها می‌توانند با تنظیم سطح هورمون‌های زنانه خونریزی شدید درد لگن و سایر علائم را کاهش دهند و در برخی موارد باعث کوچک‌تر شدن میوم رحم شوند. البته این روش معمولاً میوم رحم را به طور کامل از بین نمی‌برد و بیشتر برای کنترل علائم یا آماده‌سازی بیمار قبل از جراحی استفاده می‌شود.

آی‌یودی هورمونی (IUD)

آی‌یودی هورمونی یک وسیله کوچک است که توسط پزشک داخل رحم قرار داده می‌شود و به‌تدریج هورمون پروژسترون آزاد می‌کند. این هورمون می‌تواند به کاهش خونریزی شدید قاعدگی و درد ناشی از میوم رحم کمک کند. آی‌یودی معمولاً باعث کوچک شدن مستقیم میوم رحم نمی‌شود اما می‌تواند علائم آزاردهنده آن را تا حد زیادی کنترل کند. این روش برای زنانی مناسب است که میوم رحم کوچک‌تر دارند و به دنبال یک روش غیرجراحی برای مدیریت علائم هستند.

آمبولیزاسیون فیبروم رحمی (UFE / UAE)

آمبولیزاسیون فیبروم رحمی یک روش کم‌تهاجمی و غیرجراحی است که توسط متخصص رادیولوژی مداخله‌ای انجام می‌شود. در این روش از طریق یک لوله باریک که از رگ‌های خونی وارد بدن می‌شود ذرات بسیار ریزی به رگ‌های تغذیه‌کننده میوم رحم تزریق می‌شوند. این ذرات باعث مسدود شدن جریان خون به میوم رحم می‌شوند و در نتیجه میوم رحم به‌تدریج کوچک شده و علائم آن کاهش پیدا می‌کند. این روش معمولاً نیاز به بستری طولانی ندارد و دوره نقاهت آن نسبت به جراحی کوتاه‌تر است.

میومکتومی

میومکتومی نوعی جراحی است که در آن فقط میوم رحم ا از رحم خارج می‌شوند و خود رحم حفظ می‌شود. این موضوع باعث می‌شود این روش برای زنانی که قصد بارداری در آینده دارند گزینه مناسبی باشد. میومکتومی می‌تواند به روش‌های مختلفی مانند جراحی باز لاپاراسکوپی یا هیستروسکوپی انجام شود که انتخاب آن به اندازه و محل میوم رحم بستگی دارد. این روش می‌تواند علائم میوم رحم را به طور مؤثر برطرف کند اما در برخی موارد ممکن است میوم رحم در آینده دوباره ایجاد شوند.

هیسترکتومی

هیسترکتومی به معنای برداشتن کامل رحم است و به عنوان درمان قطعی میوم رحم شناخته می‌شود. این روش معمولاً زمانی پیشنهاد می‌شود که میوم رحم بسیار بزرگ باشند علائم شدید ایجاد کرده باشند یا سایر روش‌های درمانی مؤثر نبوده باشند. پس از انجام هیسترکتومی میوم رحم دیگر نمی‌تواند بازگردد اما به دلیل برداشتن رحم امکان بارداری برای همیشه از بین می‌رود. به همین دلیل پزشکان معمولاً این روش را برای زنانی که دیگر قصد بارداری ندارند یا در سنین بالاتر قرار دارند توصیه می‌کنند.

مایکروویو ابلیشن (MWA)

مایکروویو ابلیشن یک روش نسبتاً جدید و کم‌تهاجمی برای درمان توده‌های رحمی از جمله میوم رحم است. در این روش یک سوزن یا پروب مخصوص وارد بافت میوم می‌شود و انرژی مایکروویو تولید می‌کند که باعث ایجاد گرما در بافت هدف می‌شود. این گرما سلول‌های میوم را تخریب می‌کند و در نتیجه اندازه توده به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند. این روش معمولاً با هدایت سونوگرافی انجام می‌شود و نسبت به جراحی سنتی دوره نقاهت کوتاه‌تری دارد.

رادیوفرکوئنسی ابلیشن (RFA)

رادیوفرکوئنسی ابلیشن یکی از روش‌های نوین برای درمان میوم رحم است که در آن از امواج رادیویی برای تولید حرارت در بافت میوم استفاده می‌شود. در این روش یک سوزن نازک از طریق پوست یا در حین لاپاراسکوپی وارد میوم می‌شود و انرژی رادیویی باعث تخریب سلول‌های آن می‌گردد. پس از این فرآیند میوم به مرور زمان کوچک‌تر می‌شود و علائم آن کاهش پیدا می‌کند. این روش معمولاً کم‌تهاجمی است و نسبت به بسیاری از جراحی‌ها دوره بهبودی کوتاه‌تری دارد.

کرایوابلیشن

کرایوابلیشن روشی است که در آن با استفاده از سرمای بسیار شدید بافت میوم منجمد و تخریب می‌شود. در این روش یک پروب مخصوص وارد توده می‌شود و با ایجاد دمای بسیار پایین سلول‌های میوم رحم از بین می‌روند. این فرآیند باعث می‌شود بافت آسیب‌دیده به‌تدریج جذب بدن شود و اندازه میوم کاهش پیدا کند. کرایوابلیشن بیشتر برای توده‌های کوچک و خوش‌خیم استفاده می‌شود و در مقایسه با برخی روش‌های دیگر کاربرد کمتری دارد.

هیستروسکوپی درمانی

هیستروسکوپی درمانی روشی کم‌تهاجمی برای برداشتن میوم رحمی است که در داخل حفره رحم قرار دارند. در این روش پزشک یک وسیله باریک به نام هیستروسکوپ را از طریق واژن و دهانه رحم وارد رحم می‌کند و بدون ایجاد برش جراحی میوم رحم را مشاهده و خارج می‌کند. این روش معمولاً برای میوم رحمی زیرمخاطی مناسب است و به دلیل عدم نیاز به جراحی باز دوره نقاهت کوتاه‌تری دارد و بیمار سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره بازمی‌گردد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر هر یک از علائم زیر را تجربه می‌کنید بهتر است برای بررسی به پزشک مراجعه کنید:
خونریزی شدید و غیرعادی
درد مداوم در لگن
بزرگ شدن ناگهانی شکم
مشکلات ادراری یا گوارشی
کم‌خونی ناشی از خونریزی

نتیجه‌گیری

میوم رحم در بسیاری از زنان بدون علامت است اما زمانی که اندازه آن افزایش پیدا می‌کند می‌تواند نشانه‌هایی مانند خونریزی شدید، درد لگن، تکرر ادرار یا بزرگ شدن شکم ایجاد کند. آگاهی از علائم بزرگ شدن میوم رحم به زنان کمک می‌کند تغییرات بدن خود را جدی‌تر بگیرند و در صورت نیاز برای بررسی پزشکی اقدام کنند.تشخیص زودهنگام و پیگیری منظم می‌تواند از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری کند و امکان انتخاب بهترین روش درمانی را فراهم سازد. اگر به دنبال روشی کم‌تهاجمی و پیشرفته برای درمان میوم رحم هستید مرکز نمونه برداری یاس نیاوران در تهران می‌تواند یکی از گزینه‌های مناسب برای دریافت خدمات تخصصی باشد. این مرکز با بهره‌گیری از فناوری‌های روز دنیا و حضور متخصصان اینترونشنال رادیولوژی خدمات تشخیص و درمان میوم رحم از جمله آنژیو آمبولیزاسیون میوم رحم را با دقت و ایمنی بالا ارائه می‌دهد.
یکی از مزیت‌های مهم این مرکز استفاده از تجهیزات پیشرفته و دستگاه‌های تصویربرداری دیجیتال است. این فناوری‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا عروق تغذیه‌کننده فیبرو میوم رحم را با دقت بیشتری شناسایی کرده و روند آمبولیزاسیون را به‌صورت هدفمند انجام دهند. دقت بالای تجهیزات می‌تواند در افزایش اثربخشی درمان و کاهش عوارض احتمالی نقش مهمی داشته باشد. برای دریافت نوبت می توانید از طریق دکمه دریافت نوبت و یا از طریق شماره تماس 02126135170 اقدام کنید.

سوالات متداول

همه فیبروم‌های رحم به یک اندازه رشد نمی‌کنند. برخی از فیبروم‌ها سال‌ها بدون تغییر باقی می‌مانند و حتی ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکنند. سرعت رشد فیبروم‌ها به عوامل مختلفی مانند سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون سن فرد وضعیت بارداری و حتی عوامل ژنتیکی بستگی دارد. در برخی موارد فیبروم‌ها در دوران باروری سریع‌تر رشد می‌کنند اما بعد از یائسگی ممکن است کوچک‌تر شوند. به همین دلیل پزشکان معمولاً در صورت کوچک بودن و بدون علامت بودن فیبروم فقط وضعیت آن را به صورت دوره‌ای با سونوگرافی بررسی می‌کنند.

اما همه فیبروم‌ها باعث ناباروری نمی‌شوند. فیبروم‌هایی که داخل حفره رحم رشد می‌کنند یا اندازه بزرگی دارند ممکن است مانع لانه‌گزینی جنین شوند یا شکل طبیعی رحم را تغییر دهند. همچنین ممکن است باعث انسداد لوله‌های رحمی یا اختلال در جریان خون دیواره رحم شوند. با این حال بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم بدون مشکل باردار می‌شوند. اگر فیبروم باعث مشکلات باروری شود پزشک ممکن است روش‌های درمانی مانند جراحی برداشتن فیبروم یا روش‌های کم‌تهاجمی را پیشنهاد دهد.

در برخی موارد ممکن است فیبروم بعد از درمان دوباره رشد کند به‌خصوص اگر فقط فیبروم برداشته شود و رحم باقی بماند. رشد مجدد فیبروم معمولاً به وضعیت هورمونی بدن و تعداد فیبروم‌های قبلی بستگی دارد. برخی زنان ممکن است چندین فیبروم کوچک داشته باشند که در ابتدا دیده نمی‌شوند اما در آینده بزرگ‌تر می‌شوند. به همین دلیل پس از درمان نیز پیگیری‌های دوره‌ای با سونوگرافی توصیه می‌شود تا در صورت رشد مجدد درمان مناسب در زمان مناسب انجام شود.

لیست نظرات

مهتاب رضایی

من برای درمان فیبروم رفتم مرکز یاس نیاوران. اولش خیلی استرس داشتم ولی دکترها خیلی خوب توضیح دادن. با روش آمبولیزاسیون انجام دادم و واقعاً دوران نقاهتش خیلی کوتاه بود. بعد از چند روز تقریباً برگشتم به کارهای عادی.

مریم احمدی

من چند ماه با درد و خونریزی شدید درگیر بودم تا اینکه یکی از آشناها یاس نیاوران رو معرفی کرد. رفتم مشاوره و با یکی از روش‌های جدید درمان شدم.

زیبا رحیمی

برای فیبروم به چند جا مراجعه کرده بودم ولی آخرش یاس نیاوران رو انتخاب کردم. روش درمانی که انجام دادن خیلی دقیق و حرفه‌ای بود و خدا رو شکر الان مشکلم برطرف شده.


مرکز نمونه برداری تخصصی یاس نیاوران
Click