آیا احتمال سرطانی شدن فیبروم رحم وجود دارد؟

آیا فیبروم رحمی به سرطان تبدیل می‌شود و خطرناک است؟
تیم تولید محتوایی ایران نوبت
1404/10/10

تبدیل فیبروم رحمی به سرطان

فیبروم رحمی یکی از شایع‌ترین یافته‌های پزشکی در زنان سنین باروری است و در بسیاری از موارد به‌صورت اتفاقی در سونوگرافی یا معاینات دوره‌ای تشخیص داده می‌شود. مواجهه با تشخیص فیبروم برای بسیاری از زنان با اضطراب و ترس همراه است زیرا واژه «توده» معمولاً در ذهن افراد با بیماری‌های بدخیم و کانسر گره خورده است. در حالی که واقعیت پزشکی چیز دیگری را نشان می‌دهد. فیبروم‌های رحمی در اغلب قریب به اتفاق موارد توده‌هایی خوش‌خیم هستند که از بافت طبیعی عضلانی رحم ایجاد می‌شوند و ماهیتی غیرسرطانی دارند.
این توده‌ها تحت تأثیر هورمون‌های زنانه به‌ویژه استروژن رشد می‌کنند و به همین دلیل در دوران باروری شایع‌تر هستند. رشد فیبروم‌ها معمولاً آهسته است و در بسیاری از زنان هیچ علامت خاصی ایجاد نمی‌کنند. حتی زمانی که علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی درد لگنی یا احساس فشار در ناحیه شکم وجود دارد این علائم بیشتر به اندازه و محل فیبروم مربوط می‌شود و ارتباطی با بدخیمی یا سرطان ندارد. از نظر علمی تبدیل مستقیم توده‌ی خوش‌خیم رحمی به کانسر تقریباً رخ نمی‌دهد و احتمال آن بسیار ناچیز و استثنایی است.
آنچه گاهی باعث نگرانی می‌شود شباهت ظاهری برخی توده‌های نادر کانسر رحم با فیبروم در مراحل اولیه است؛ به همین دلیل پیگیری‌های منظم پزشکی اهمیت دارد. این موضوع به معنای خطرناک بودن فیبروم نیست بلکه نشان می‌دهد که تشخیص دقیق و ارزیابی صحیح توسط پزشک متخصص می‌تواند با خیال راحت خوش‌خیم بودن توده را تأیید کند. بیشتر زنان مبتلا به فیبروم، بدون نیاز به جراحی و تنها با تحت نظر بودن زندگی کاملاً طبیعی و سالمی دارند.

ویژگی‌های رایج میوم رحمی

ویژگی‌های رایج  میوم رحمی
توده خوش‌خیم (غیر سرطانی) : توده‌ی خوش‌خیم رحمی توده‌ای غیرسرطانی است که از بافت طبیعی عضلانی رحم تشکیل می‌شود و در بیش از ۹۹٪ موارد به کانسر تبدیل نمی‌شود. این توده‌ها به سایر اندام‌ها گسترش پیدا نمی‌کنند.
رشد آهسته در بسیاری از موارد : فیبروم‌ها معمولاً به‌آرامی و طی ماه‌ها یا سال‌ها رشد می‌کنند و در بسیاری از زنان اندازه آن‌ها ثابت می‌ماند. رشد سریع و ناگهانی حالت شایعی نیست و نیاز به بررسی دارد.
وابسته به هورمون‌های استروژن و پروژسترون : رشد فیبروم تحت تأثیر هورمون‌های زنانه است و به همین دلیل در سنین باروری شایع‌تر است. بعد از یائسگی معمولاً رشد آن متوقف یا کوچک‌تر می‌شود.
شایع‌تر در زنان ۳۰ تا ۵۰ سال : توده‌ی خوش‌خیم رحمی بیشتر در زنانی دیده می‌شود که در سنین فعال هورمونی قرار دارند. در این بازه سنی وجود فیبروم معمولاً طبیعی و غیرنگران‌کننده است.

عوارض احتمالی

کم‌خونی به علت خونریزی شدید: خونریزی‌های طولانی یا شدید قاعدگی می‌تواند باعث کاهش آهن بدن ضعف خستگی و رنگ‌پریدگی شود.
ناباروری یا سقط مکرر: فیبروم‌ها ممکن است با تغییر شکل رحم یا اختلال در لانه‌گزینی جنین، شانس بارداری سالم را کاهش دهند.
درد لگنی: بزرگ شدن فیبروم یا فشار آن بر بافت‌های اطراف می‌تواند باعث درد مداوم یا احساس سنگینی در ناحیه لگن شود.
فشار به مثانه یا روده: فیبروم‌های بزرگ ممکن است به مثانه یا روده فشار وارد کرده و باعث تکرر ادرار یا یبوست شوند.

تفاوت فیبروم رحمی و سرطان رحم

تفاوت فیبروم رحمی و سرطان رحم

تفاوت در ماهیت

توده‌ی خوش‌خیم رحمی یک توده خوش‌خیم است که از بافت طبیعی عضلانی رحم ایجاد می‌شود. سلول‌های آن نظم طبیعی دارند و رفتار کانسر از خود نشان نمی‌دهند به بافت‌های اطراف حمله نمی‌کنند و زندگی فرد را تهدید نمی‌کنند.
کانسر رحم یک بیماری بدخیم است که در آن سلول‌ها به‌صورت غیرقابل‌کنترل رشد می‌کنند. این سلول‌ها می‌توانند به بافت‌های اطراف آسیب بزنند و در صورت عدم درمان سلامت عمومی بدن را به‌طور جدی تحت‌تأثیر قرار دهند.

تفاوت در سرعت رشد

فیبروم‌ها معمولاً به‌آرامی رشد می‌کنند و در بسیاری از زنان برای مدت طولانی بدون تغییر باقی می‌مانند. رشد آن‌ها اغلب تحت‌تأثیر هورمون‌های زنانه است و روند قابل پیش‌بینی‌تری دارد.
کانسر رحم معمولاً رشد سریع‌تر و غیرطبیعی دارد و اندازه یا علائم آن می‌تواند در مدت کوتاهی تغییر کند. این نوع رشد سریع یکی از نشانه‌هایی است که پزشکان را به بررسی‌های دقیق‌تر ترغیب می‌کند.

تفاوت در انتشار

توده‌ی خوش‌خیم رحمی محدود به خود رحم باقی می‌ماند و توانایی گسترش به سایر اندام‌ها را ندارد. حتی در صورت بزرگ شدن تنها باعث علائم فشاری یا خونریزی می‌شود و منتشر نمی‌شود.
کانسر رحم این قابلیت را دارد که به بافت‌های اطراف رحم غدد لنفاوی یا حتی اندام‌های دورتر گسترش پیدا کند. به همین دلیل تشخیص و درمان زودهنگام آن اهمیت زیادی دارد.

علائم هشداردهنده میوم رحمی

رشد بسیار سریع توده در مدت کوتاه

اگر اندازه توده رحمی در مدت چند ماه به‌طور غیرمعمول افزایش پیدا کند لازم است بررسی دقیق‌تری انجام شود. این رشد سریع همیشه به معنای کانسر نیست اما می‌تواند نشانه‌ای باشد که نیاز به ارزیابی تخصصی دارد.

خونریزی شدید و غیرقابل کنترل

خونریزی‌هایی که بسیار شدید هستند مدت زیادی طول می‌کشند یا با درمان‌های معمول کنترل نمی‌شوند از علائم مهم هشداردهنده به شمار می‌روند. این وضعیت می‌تواند باعث کم‌خونی شدید و ضعف عمومی بدن شود و حتماً باید پیگیری شود.

درد شدید و مداوم لگن

درد خفیف یا گهگاهی در فیبروم‌ها شایع است اما درد شدید مداوم یا در حال بدتر شدن طبیعی نیست. چنین دردی می‌تواند نشان‌دهنده تغییرات مهم در توده یا فشار قابل‌توجه بر اندام‌های اطراف باشد.

کاهش وزن غیرعادی

کم شدن وزن بدون رژیم غذایی یا ورزش به‌ویژه در مدت کوتاه علامت مهمی است که نباید نادیده گرفته شود. این علامت می‌تواند نشانه درگیری عمومی بدن و نیازمند بررسی پزشکی باشد.

بروز ناگهانی علائم پس از یائسگی

بعد از یائسگی سطح هورمون‌های زنانه کاهش می‌یابد و معمولاً فیبروم‌ها کوچک‌تر می‌شوند. ایجاد یا تشدید ناگهانی علائم رحمی در این دوره نیاز به بررسی فوری دارد تا علت آن به‌طور دقیق مشخص شود.

روش‌های تشخیص

روش‌های تشخیص
تشخیص درست توده‌ی خوش‌خیم رحمی نقش مهمی در انتخاب روش درمان و پیشگیری از عوارض احتمالی دارد. پزشک با توجه به علائم سن و شرایط عمومی بیمار از روش‌های زیر استفاده می‌کند.

سونوگرافی رحم

سونوگرافی رحم اولین و رایج‌ترین روش برای تشخیص توده‌ی خوش‌خیم رحمی است. این روش کاملاً غیرتهاجمی و بدون درد بوده و امکان مشاهده اندازه تعداد و محل دقیق توده‌ها را فراهم می‌کند. سونوگرافی می‌تواند به‌صورت شکمی یا واژینال انجام شود و معمولاً اطلاعات کافی برای تشخیص اولیه و پیگیری روند رشد فیبروم در اختیار پزشک قرار می‌دهد.

MRI

MRI یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی برای بررسی دقیق‌تر فیبروم‌های رحمی به کار می‌رود. این روش کمک می‌کند ویژگی‌های بافتی توده با جزئیات بیشتری بررسی شود و تفاوت بین فیبروم و سایر توده‌های غیرطبیعی رحمی بهتر مشخص گردد. MRI معمولاً در مواردی استفاده می‌شود که یافته‌های سونوگرافی کافی نباشد یا برنامه‌ریزی برای درمان‌های پیشرفته‌تر مانند جراحی یا آمبولیزاسیون لازم باشد.

نمونه‌برداری

نمونه‌برداری زمانی انجام می‌شود که علائم غیرطبیعی یا تصاویر تشخیصی شک‌برانگیز باشند. در این روش مقدار کمی از بافت رحم یا توده بررسی می‌شود تا ماهیت آن به‌طور قطعی مشخص شود. در بسیاری از موارد نمونه‌برداری پس از جراحی انجام می‌شود و نتیجه آن خوش‌خیم بودن فیبروم را تأیید می‌کند و باعث اطمینان خاطر بیمار می‌شود.

آمبولیزاسیون توده‌های رحمی

آمبولیزاسیون یکی از روش‌های درمانی کم‌تهاجمی برای توده‌ی خوش‌خیم رحمی است که بدون جراحی باز انجام می‌شود. در این روش پزشک متخصص با مسدود کردن رگ‌های خون‌رسان به فیبروم باعث کوچک شدن تدریجی توده می‌شود. آمبولیزاسیون فیبروم رحمی معمولاً برای بیمارانی مناسب است که تمایل به حفظ رحم دارند یا نمی‌خواهند تحت جراحی قرار گیرند. این روش می‌تواند علائمی مانند خونریزی شدید و درد لگنی را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد.
روش‌های تشخیص

نتیجه‌گیری

در پاسخ نهایی به این نگرانی رایج که آیا توده‌ی خوش‌خیم رحمی به کانسر تبدیل می‌شود باید با اطمینان گفت که در اغلب قریب به اتفاق موارد میوم رحمی یک توده خوش‌خیم است و احتمال سرطانی شدن آن بسیار ناچیز می‌باشد. بیشتر زنان مبتلا با پیگیری منظم و درمان مناسب می‌توانند بدون مشکل جدی زندگی طبیعی خود را ادامه دهند. آنچه اهمیت دارد شناخت علائم غیرطبیعی پرهیز از نگرانی بی‌مورد و مراجعه به‌موقع به پزشک متخصص است. آگاهی صحیح و تصمیم‌گیری آگاهانه بهترین راه برای مدیریت ایمن و مؤثر فیبروم‌های رحمی محسوب می‌شود.
در مرکز نمونه برداری یاس نیاوران کلیه خدمات تشخیصی و درمانی مرتبط با توده‌های رحمی با بهره‌گیری از به‌روزترین تجهیزات پزشکی و تحت نظر تیمی مجرب انجام می‌شود. این مرکز با حضور پروفسور مرتضی صانعی و دکتر طیب حسینی در حوزه تشخیص دقیق و درمان غیرجراحی توده‌های رحم فعالیت تخصصی دارد و از پیشرفته‌ترین روش‌های کم‌تهاجمی برای ارائه درمان‌های مؤثر و ایمن به بیماران استفاده می‌کند. از طریق دکمه دریافت نوبت و یا از طریق شماره تماس 02126135170 اقدام کنید.


منابع
mayoclinic.org
londonfibroidclinic.com

علت دقیق هنوز مشخص نیست، اما عوامل متعددی نقش دارند. تأثیر هورمون‌های زنانه مثل استروژن و پروژسترون مهم است، به همین دلیل فیبروم‌ها در سنین باروری رشد می‌کنند. سابقه خانوادگی، اضافه‌وزن، شروع زودهنگام قاعدگی و برخی عوامل ژنتیکی نیز می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند.

بسیاری از فیبروم‌ها بدون علامت هستند. این نوع فیبروم‌ها معمولاً هنگام سونوگرافی‌های دوره‌ای یا بررسی‌های دیگر تشخیص داده می‌شوند و اغلب نیازی به درمان ندارند، فقط پیگیری منظم کافی است.

معمولاً بعد از یائسگی به‌دلیل کاهش هورمون‌ها، فیبروم‌ها کوچک‌تر می‌شوند یا رشد آن‌ها متوقف می‌شود. اگر فیبرومی پس از یائسگی رشد کند یا باعث خونریزی شود، بررسی فوری ضروری است

لیست نظرات

معصومه مومنی

من برای بررسی و درمان فیبروم به مرکز یاس نیاوران مراجعه کردم، برخورد کادر و توضیحات پزشکان واقعاً آرامش‌بخش بود و بدون جراحی درمان شدم.

مهتاب رستم زاده

محیط مرکز یاس نیاوران خیلی تمیز و منظم بود و همه مراحل تشخیص با حوصله برایم توضیح داده شد. واقعاً تجربه خوبی داشتم


مرکز نمونه برداری تخصصی یاس نیاوران
Click