نارسایی وریدی مزمن به چه معناست و با واریس چه تفاوتی دارد؟

تفاوت در تعریف

تفاوت در شدت بیماری

تفاوت در علائم

تفاوت در درگیری رگ‌ها

تفاوت در پیامدها

ارتباط این دو با هم

شایع‌ترین علائم این عارضه عبارتند از:
احساس سنگینی یا خستگی در پاها: فرد احساس می‌کند پاهایش به‌شدت سنگین شده است، به‌ویژه در پایان روز یا پس از ایستادن طولانی.
ورم مچ و ساق پا (ادم): تورم در ناحیه مچ پا که معمولاً با استراحت و بالا نگه داشتن پاها کمی بهبود می‌یابد.
درد یا ضربان در پا: درد مبهم، کوفتگی یا احساس فشار و کشش در عضلات ساق پا.
خارش و سوزش پوست: احساس خارش شدید در ناحیه ساق و مچ پا که گاهی با خشکی پوست همراه است.
تغییر رنگ پوست: پوست در ناحیه مچ پا ممکن است تیره‌تر، متمایل به قهوه‌ای یا قرمز شود (هایپرپیگمانتاسیون).
گرفتگی عضلات پا: اسپاسم یا کرامپ عضلانی، به‌ویژه در هنگام شب.
تغییر بافت پوست: پوست ممکن است سفت، ضخیم یا چرمی‌شکل شود (لیپودرماتواسکلروز).
رگ‌های واریسی: مشاهده رگ‌های برجسته، پیچ‌خورده و بنفش در سطح پوست.
زخم‌های وریدی: در مراحل پیشرفته، ممکن است زخم‌هایی در نزدیکی مچ پا ایجاد شود که به سختی بهبود می‌یابند.
بی‌قراری پاها: نیاز مداوم به تکان دادن پاها برای کاهش احساس ناراحتی.
این نشانه‌ها معمولاً در شرایط زیر شدت پیدا می‌کنند:
ایستادن یا نشستن طولانی‌مدت بدون حرکت.
گرمای هوا.
پایان روز (پس از فعالیت‌های روزانه).

برخی افراد بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به نارسایی وریدی مزمن قرار دارند، چون عوامل ژنتیکی، سبک زندگی یا شرایط بدنی آن‌ها فشار بیشتری به رگ‌های پا وارد می‌کند. این افراد شامل موارد زیر هستند:
افراد با سابقه خانوادگی: اگر در خانواده سابقه واریس یا نارسایی وریدی وجود داشته باشد، احتمال ابتلا بیشتر است.
زنان: به‌دلیل تغییرات هورمونی، بارداری و تاثیر هورمون‌ها بر دیواره رگ‌ها، زنان بیشتر در معرض این مشکل هستند.
افراد مسن: با افزایش سن، دریچه‌های وریدی ضعیف‌تر می‌شوند و بازگشت خون سخت‌تر انجام می‌شود.
افراد دارای اضافه‌وزن یا چاقی: وزن بالا فشار بیشتری به رگ‌های پا وارد می‌کند و جریان خون وریدی را مختل می‌کند.
افرادی که مدت طولانی می‌ایستند یا می‌نشینند: مثل معلمان، فروشندگان، پرستاران، کارمندان اداری و رانندگان.
افراد کم‌تحرک: نبود فعالیت بدنی باعث کاهش عملکرد پمپ عضلات ساق و کند شدن بازگشت خون به قلب می‌شود.
زنان باردار: در دوران بارداری، فشار رحم روی رگ‌های لگن و پاها بیشتر می‌شود و احتمال نارسایی وریدی افزایش می‌یابد.
افراد با سابقه لخته خون در پاها: ترومبوز ورید عمقی می‌تواند به دریچه‌های وریدی آسیب بزند و زمینه‌ساز نارسایی مزمن شود.
افرادی با سابقه واریس: وجود واریس می‌تواند نشانه‌ای از ضعف سیستم وریدی و زمینه‌ساز نارسایی باشد.